Visvakantie aan Lac des Settons

Geschreven door Nathan, ingezonden op 10 september 2005 en 5314x gelezen.

Na twee weken voorbereiding trokken we op 25 juli 2005 naar Midden-Frankrijk. We vertrokken om 3u 's nachts om op tijd aan te komen aan het Lac des Settons. Na een reis van 10 uur (700 km) kwamen we aan bij het meer. Nadat we al onze bagage uitgepakt en in het huisje te geladen hadden. Gingen we op verkenning. Het 520 hectaren grote meer was prachtig en had vele mooie, bevisbare plekken. Na goed rondgekeken te hebben wisten we ongeveer waar we gingen vissen. Dus nu de boot in om te peilen en de markers te zetten.

De ene hengel legde ik op ongeveer 80 meter uit de kant op een diepte van 3,5 meter.Een andere hengel legde ik dan weer 200 meter uit de kant tegen een soort eilandje. De diepte was daar ongeveer een 2,5 meter. De derde hengel legde ik tegen een boei die een 60-tal meter uit de kant lag de diepte daar was ongeveer 4 meter. Nu alle markers in het water lagen besloten we eerst iets te gaan eten. Tegen de avond toen de lucht begon af te koelen zijn we al wat gaan voederen. Het was de eerste keer dat ik op zo'n groot meer viste dus van de hoeveelheid voeder had ik geen enkel idee. Tenslotte besloot ik om ongeveer een kilo mais en ongeveer een kilo boillies per stok te voederen.

Na een nachtje geslapen te hebben keerde ik die morgen terug naar de stek. Met de boot natuurlijk en met het voeder. Deze keer iets minder boillies maar evenveel mais. Die dag heb ik gewoon wat aan het water gezeten en wat stadjes bezocht. 's Avonds was ik van plan mijn eerste poging te wagen. We kwamen aan op het bungalowpark waar we logeerden. Ik haalde al mijn spullen bij elkaar en ging vissen. Eenmaal opgesteld en hengels uitgeworpen maakte ik me klaar voor de nacht.

Om 2 u werd ik wakker van een biep van een van de optonics. Loos alarm... Die nacht heb ik niets meer gezien, geen run, totaal niets. Teleurgesteld ruimde ik mijn vismateriaal op. Normaal zou ik blijven zitten tot de volgende avond maar er kwamen te veel bootjes en waterfietsen voorbij. Rond 6u 's avonds was ik van plan om op verkenning te gaan. Ik peddelde met de kano naar de overkant,waar het minder druk leek. Misschien waren daar meer karpervissers. Na een goed halfuurtje varen stapte ik af op een steigertje dat ongeveer 5 meter in het water lag. Jawel hoor, er zat een karpervisser. We sloegen al vlug aan de praat.

Het was een Nederlander die er al enkele jaren kwam vissen en het meer dus tamelijk goed kende. Hij zei dat de plaats waar ik viste geen gunstige plek was. Veel te druk overdag met zwemmers en boten. Er zou echter ook veel vuil op de bodem liggen. Hij vertelde ook dat hij vorig jaar een karper had gevangen van maar liefst 19.5 kilo. Nadat ik men kennis over het meer serieus had verrijkt was het tijd geworden om terug te keren naar de andere kant van het meer. Nu weer vol goede moed natuurlijk! Die nacht kon ik weer dromen over aanpak voor de volgende dag.

Na 10 minuten drillen kan ik de vis landen. Een mooie spiegelkarper van 10,5 kilo.

Een nieuwe dag is aangebroken. Na een stevig ontbijt overlegde ik met mijn ouders of ze het goed vonden dat ik 2 nachtjes met de Nederlander zou gaan vissen. Karpervissen natuurlijk! Ik reed met de fiets naar de camping om te vragen of de man het zag zitten om samen te gaan vissen. "Geen probleem" zei hij. Die avond pakte ik mijn spullen bij elkaar en ging ik naar de plek waar ik hem de vorige dag ontmoet had. Ik was nog maar net opgesteld of ik kreeg al koffie aangeboden. Al pratend over karpers vallen we in slaap. Om 2 uur hoor ik een loeiende optonic, het was die van m'n "vismaat"! Hij springt recht om aan te slagen, beet! Na 10 minuten drillen kan ik de vis landen. Een mooie spiegelkarper van 10,5 kilo. Goed begin dacht ik in mezelf. Nadat de spiegelkarper weer zijn weg in het water had gevonden gingen we terug slapen.

Om 3 u hoor ik een "biep", het was waarschijnlijk een lijnzwemmer. Het is 4 u, het wordt lichter en lichter, totdat een mega run de rust verstoord.Het was weer de Nederlander die beet had! Na 5 minuten was de vis al binnen, deze keer moesten we het met iets minder doen. Al bij al toch een mooie schubkarper van 7,5 kilo. Die nacht hebben we verder niets meer gezien. Dit was de laatste nacht die ik er heb doorgebracht. Met spijt in het hart zou ik de volgende nacht in de auto doorbrengen, op weg naar huis. Eén ding weet ik zeker, volgend jaar kom ik terug maar dan met de kennis van het meer die ik nu heb!