Fort van Merksem
Geschreven door Koen, ingezonden op 9 februari 2008 en 2242x gelezen.
De winter is nog niet voorbij maar de karperkoorts wordt me al teveel. Zodoende heb ik gisteren, samen met vismaat Nathan, besloten om eens een eerste poging te gaan wagen. Deze keer zouden we naar het fort van Merksem trekken. Een prachtig ongerept water wat alleen maar doet vermoeden dat er enorme karpers zitten. Eerst moesten we nog wat praktische zaken regelen, met name onze vergunningen.
We reden vandaag naar het districtshuis in Merksem om onze vergunningen aan te schaffen. Een vergunning van de stad Antwerpen volstaat om te mogen vissen op het fort van Merksem en kost 10,00 euro per jaar. Nadat we onze vergunningen hadden gekocht zijn we gestopt aan het fort. Even een fikse wandeling gemaakt om een goede visstek te vinden voor de dag die komen zou.
Zaterdag 9 februari om 6 uur 's morgens, men wekker piept als gek. Opstaan geblazen want er moet gevist worden vandaag. Na een stevig ontbijt en het maken van men lunchpakket heb ik men auto volgeladen met materiaal en ben ik vertrokken naar vismaat Nathan. Daar aangekomen, hebben we zijn materiaal er nog bij gepropt en zijn dan doorgereden naar het fort van Merksem.
Rond 8 uur gingen onze boilies te water, de hengels gingen in de steunen en de beetverklikkers werden op scherp gezet. Het was al licht maar de zon verstopte zich nog achter de bomen. Het beloofde een mooie dag te worden met veel zon, de temperatuur was echter nog aan de lage kant. Na enkele uren nog geen vis gezien. We besloten de hengels op te halen, aas te verversen en even wat dichter tegen de overhangende takken te vissen.
Een krachtige vis trok de 2,75 ponds hengel krom tot diep in het handvat.
Na opnieuw ingegooid te hebben zaten we terug vol goede moed te wachten op een run. De zon scheen ondertussen al aardig in ons gezicht wat zeker door vismaat Nathan geapprecieerd werd. Half in zijn slaapzak was hij al weggedommeld op zijn stretcher. Gelukkig was dat niet voor lang want rond 2 uur 's middags kreeg hij zijn eerste run.
Een krachtige vis trok de 2,75 ponds hengel krom tot diep in het handvat. Na een lange dril kon de vis uiteindelijk geland worden. Een prachtige schubkarper van net iets meer dan 10 kilo lag op de onthakingsmat. Snel wat foto's genomen en terug in het water. Onze dag kon al niet meer stuk. Gelukkig maar want het zou de eerste en de laatste van de dag worden.
Enkele voorbijgangers vroegen nog of we al iets hadden gevangen. Een karper van tien kilo zeiden we, waarop ze nogal bedenkelijk keken. We lieten ze de foto's dan maar even zien en konden hun ogen niet geloven. Een oudere man zei nog "Die foto hebt ge zeker op 't internet gemaakt?! Zo ne vis bestaat ni echt." We konden hem niet overtuigen en lieten het er maar bij. We visten nog tot 7 uur 's avonds maar vingen niets meer bij.